Casus

Pollenallergie

Casus
An Muylaert
An Muylaert
Man allergie

Een 48-jarige man is sinds zijn tienerjaren bekend met een ernstige pollenallergie voor gras. Elk voorjaar ontwikkelt hij uitgesproken klachten van niezen, jeukende ogen, een lopende neus en soms benauwdheid. Hij gebruikt hiervoor jaarlijks antihistaminica en, tijdens piekperiodes, ook een neusspray met corticosteroïden. Sinds het najaar van 2025 neemt hij bijkomende medicatie voor een gegeneraliseerde angststoornis. Hij gebruikt combinatietherapie met mirtazapine en een benzodiazepine. Dit voorjaar merkt hij opvallend genoeg geen enkele allergische klacht op, ondanks hoge graspollenconcentraties. Hij vraagt zich af of hij ‘genezen’ is van zijn allergie.

WAT IS DE MEEST WAARSCHIJNLIJKE VERKLARING VOOR HET VERDWIJNEN VAN ZIJN ALLERGISCHE KLACHTEN?

A. De grasallergie is spontaan volledig verdwenen.
B. De angstmedicatie heeft een antihistaminisch of sederend effect waardoor de symptomen minder uitgesproken zijn.
C. Pollenallergieën verdwijnen altijd rond de leeftijd van 50 jaar.
D. Een ernstige grasallergie kan niet meer terugkomen eens een patiënt één seizoen klachtenvrij is.

ANTWOORD

Het juiste antwoord is: B. De angstmedicatie heeft een antihistaminisch of sederend effect waardoor de symptomen minder uitgesproken zijn. Sommige psychofarmaca, vooral bepaalde anxiolytica of antidepressiva, kunnen sederende of antihistaminerge eigenschappen hebben. Hierdoor kunnen allergische symptomen minder uitgesproken worden of minder storend ervaren worden.

Mirtazapine, het antidepressivum gebruikt door de patiënt in de casus, is een tetracyclisch antidepressivum TCA. Het is een antagonist ter hoogte van de presynaptische α2-receptoren, en van de postsynaptische serotonine- en H1-histaminereceptoren. Het wordt gebruikt voor angst en depressie in de tweedelijnsbehandeling bij voorkeur in combinatietherapie.

Het uitblijven van klachten gedurende één seizoen betekent niet automatisch dat de patiënt genezen is van zijn grasallergie. Allergieën kunnen variëren in ernst afhankelijk van:

  • pollenblootstelling,
  • weersomstandigheden,
  • medicatiegebruik,
  • immunologische schommelingen.

Een spontane volledige genezing van een ernstige graspollenallergie is mogelijk, maar relatief zeldzaam zonder specifieke immunotherapie.