Een 28-jarige vrouw presenteert zich met klachten van vaginale jeuk en onaangenaam ruikende, geelgroene vaginale afscheiding. Ze klaagt ook over doffe pijn in de onderbuik en dysurie. De symptomen begonnen enkele weken na haar eerste seksuele contact met een nieuwe partner. Haar partner heeft geen klachten. Vaginaal onderzoek toont erytheem en ontsteking van de vaginale wanden. Microscopisch onderzoek sluit Candida en bacteriële vaginose uit, en PCR-tests voor Chlamydia trachomatis en Neisseria gonorrhoeae zijn negatief.
Een 35-jarige man heeft klachten van urethrale afscheiding, branderig gevoel na plassen en ejaculatie. Hij geeft aan meerdere seksuele partners te hebben en condooms niet altijd consequent te gebruiken. Een SOA-test op chlamydia en gonorroe is negatief.
U vermoedt een Trichomonas-infectie bij beide patiënten.
Welk labo onderzoek vraagt u aan?
A) Direct microscopisch urineonderzoek om de beweeglijke T. vaginalis-trofozoïeten te observeren.
B) Geen aanvullend onderzoek, het gaat vanzelf over.
C) Afname van genitaal of urinestaal voor T. vaginalis PCR.
D) Genitale cultuur en antibiogram voor T. Vaginalis.
E) Geen verder onderzoek nodig, je start met antibiotica.
Welk advies geeft u aan deze patiënten?
A) Afwachtend beleid, geen antibiotica zijn nodig.
B) Je start met metronidazol oraal 500 mg 2 dd gedurende 7 dagen (ook bij de seksuele partners).
C) Je verwijst patiënten naar de specialist (gynaecoloog/uroloog).
D) Je start met metronidazol lokaal (ovule) gedurende 7 dagen.
ANTWOORD
Trichomoniasis is een SOA veroorzaakt door het protozoön Trichomonas vaginalis. Een genitale infectie met Trichomonas wordt meestal opgelopen via een onbeschermd seksueel contact. De incubatieperiode is 5 tot 28 dagen. Trichomonas vaginalis-infecties bij vrouwen zijn in 50% van de gevallen symptomatisch. Onbehandelde vaginale infecties kunnen leiden tot urethritis, cystitis en infertiliteit. Bij mannen verlopen Trichomonas-infecties meestal asymptomatisch en vaak transiënt (spontane resolutie binnen de 10 dagen). Complicaties omvatten epididymitis, prostatitis, balanoposthitis en infertiliteit. Tijdens de zwangerschap kan infectie met T. vaginalis leiden tot prematuur breken van de vliezen en premature bevalling.
Diagnostiek
Moleculaire diagnostiek (PCR) op een genitale wisser (cervix of urethra) in een geschikt medium (eSwab) heeft microscopisch onderzoek vervangen vanwege de hogere sensitiviteit en specificiteit.
Een alternatief is PCR op eerstestraalsurine bij mannen of een diepe vaginale uitstrijk bij vrouwen, hoewel de sensitiviteit hierbij iets lager is dan bij een cervix- of urethra-wisser. Het is belangrijk te weten dat T. vaginalis-DNA nog 3 tot 4 weken na behandeling aantoonbaar kan blijven. Kweek van T. vaginalis wordt niet gebruikt in de routinediagnostiek.
Behandeling
De eerste keus behandeling bij een Trichomonas vaginalis-infectie is metronidazol oraal (500 mg 2 dd gedurende 7 dagen). Seksuele partners van de afgelopen vier weken dienen gewaarschuwd en getest te worden op Trichomonas vaginalis. Indien zij positief testen, moeten ze behandeld worden, ongeacht of ze symptomen hebben of niet. Seksueel contact wordt best vermeden tot minstens 7 dagen na de start van de behandeling.
Referenties
- Trichomonas vaginalis LCI Richtlijn https://lci.rivm.nl/richtlijnen/trichomonas-vaginalis
- BAPCOC Richlijn 2025. https://www.bcfi.be/nl/chapters/12?frag=8002222
- CDC. STI treatment guidelines: Trichomoniasis. Centers for Disease Control and Prevention; 2021.